Kreu
Prishtina Parking
Prishtina Parking
Prishtina Parking
Vendndodhja:Prishtinë, Kosovë
Tipologji:
Hapësirë afariste e rekreative dhe parking nëntokësorë
Autor|ët:Fatlum Haliti, Menor Pajaziti
Viti i realizimit:2022
Bashkëpunëtorët:Azize Kryeziu, Aida Bllacaku, Fjolla Januzi, Shpend Azizi, Florida Jakupi, Driton Ibrahimi, Zana Kamberi, Florent Bajrami, Alma Sfishta, Kujtim Asllani, Flamur Grajçevci, Florim Grajçevci
Valon MustafaQytetet marrin frymë përmes hapësirave publike. Aty lind jeta urbane, ndërtohen marrëdhëniet dhe krijohen kujtimet që i japin identitet çdo vendi. Mbi këtë bindje zhvillohet aktivitieti i Postarch, studio arkitekture me seli në Prishtinë, e cila e sheh arkitekturën si një shkëmbim të vazhdueshëm ndërmjet qytetit, njeriut dhe kohës. Përmes projekteve bashkëkohore private dhe publike, studioja krijon hapësira ku materiali, funksioni dhe konteksti ndërtojnë një gjuhë të përbashkët, duke kërkuar gjithmonë zgjidhje që pasurojnë përvojën urbane.
Koncepti i Parkingut Nëntokësor të Prishtinës u zhvillua nga nevoja për t'ia kthyer qytetin qytetarëve. Në vend që automjetet të vazhdonin të pushtonin sipërfaqen, projekti propozon që ato të tërhiqen nën tokë, duke çliruar hapësirën për ecje, takim, gjelbërim dhe jetë publike. Frymëzimi buron nga ideja se infrastruktura nuk duhet të jetë një pengesë për qytetin, por një mekanizëm i padukshëm që e bën atë të funksionojë më mirë.
Valon Mustafa
Valon MustafaNdërhyrja konceptohet si një strukturë e integruar, ku parkimi, aktivitetet afariste dhe hapësirat rekreative ndërthuren në një organizim të vetëm, duke krijuar një përvojë urbane të balancuar. E vendosur në sheshin kryesor të Prishtinës, përballë Katedrales, ndërhyrja trajton një nga nyjet më të rëndësishme të jetës publike të qytetit. Pikërisht për shkak të kësaj pozite strategjike, projekti synon të minimizojë praninë fizike të infrastrukturës mbi sipërfaqe, duke e zhvendosur funksionin e parkimit nën tokë dhe duke ia rikthyer sheshin këmbësorëve. Mbi këtë bazë krijohen hapësira për gjelbërim, rekreacion dhe aktivitete publike, duke forcuar karakterin e sheshit dhe marrëdhënien e tij me Katedralen, institucionet përreth dhe rrjedhën e përditshme të jetës urbane.
Për Postarch, ky projekt shënon një mënyrë të re të të menduarit mbi zhvillimin urban, ku ndërhyrjet me ndikimin më të madh janë shpesh ato që veprojnë në mënyrë diskrete. Ai dëshmon se cilësia e qytetit ndërtohet përmes elementeve që organizojnë më mirë jetën e përditshme dhe krijojnë një ekuilibër të qëndrueshëm ndërmjet lëvizjes, funksionit dhe identitetit të vendit. Në këtë kuptim, projekti përfaqëson bindjen e studios se arkitektura fiton kuptim kur arrin të përmirësojë përvojën urbane pa konkurruar me të, duke i lejuar vetë qytetit të mbetet protagonisti kryesor.
