Ndërtesa HARKU
Ndërtesa HARKU
Vendndodhja:Lipjan, Kosovë
Tipologji:
Banim, Shërbime
Autor|ët:Manom Architects (Hazbi Kryeziu)
Viti i realizimit:2019-2021
Bashkëpunëtorët:Hazbi Kryeziu, Arsim Rapuca , Riad Kryeziu , Berat Hasani , Gazmend Krasniqi

Arkitektura fillon në çastin kur dikush vendos të mos pranojë zgjidhjen e parë, por të kërkojë gjithmonë një variant më të mirë. Kjo filozofi përmbledhet edhe në vetë emrin Manom Architects, një studio e re arkitekture që e ka ndërtuar identitetin e saj mbi kërkimin e vazhdueshëm të cilësisë. Emri buron nga shprehja popullore kosovare "ma nom" – "më mirë" – dhe shpreh synimin e studios për të krijuar hapësira që tejkalojnë zgjidhjet e zakonshme. Për Manom Architects, arkitektura nuk është vetëm një proces krijues, por një disiplinë që ndërtohet mbi analizën e thellë, njohjen e materialeve, saktësinë e detajit dhe përgjegjësinë gjatë realizimit.
Koncepti i ndërtesës së banimit HARKU u zhvillua nga dëshira për të krijuar një arkitekturë kolektive me identitet të qartë, ku ndërtesa të mos kufizohej në përmbushjen e funksionit të banimit, por të fitonte një karakter të dallueshëm në raport me qytetin dhe banorët e saj. Frymëzimi u mbështet në tipologjitë bashkëkohore të banimit kolektiv, ku arkitektura komunikon përmes formës dhe mënyrës së organizimit të hapësirës. Parcela me gjeometri të parregullt, e vendosur përgjatë një harku rrugor, u bë elementi gjenerues i projektit. Në vend që kjo formë të shihej si kufizim, ajo u shndërrua në pikënisjen për krijimin e një kompozimi që ndërton marrëdhënie të natyrshme me kontekstin.
Lëvizjet e vëllimit përgjatë harkut krijojnë ritëm, dinamizëm, por edhe privatësi për secilën banesë, ndërsa organizimi funksional dallon qartë karakterin publik nga ai privat. Hapësirat afariste janë orientuar drejt rrugës kryesore, ndërsa hyrjet e banorëve zhvillohen rreth oborrit të brendshëm, ku mbizotëron qetësia. Për të forcuar unitetin e ndërtesës është përdorur një material i vetëm mbështjellës – tulla prej argjile – e cila i jep objektit një identitet të qëndrueshëm dhe krijon një dialog të ngrohtë ndërmjet lëvizjes së fasadës dhe karakterit të saj monolit.
Ky projekt zë një vend të veçantë në krijimtarinë e Manom Architects, pasi shënon fillimin e rrugëtimit të pavarur profesional të autorit dhe projektin e parë të realizuar plotësisht nën drejtimin e tij. Besimi për të projektuar një ndërtesë ku jetojnë mbi 160 banorë e shndërroi këtë vepër në shumë më tepër sesa një arritje profesionale; ajo u bë dëshmia e parë e përgjegjësisë që arkitektura mbart ndaj jetës së përditshme të njerëzve. Nga vizatimi i parë deri te hedhja e themeleve, projekti përfaqëson materializimin e një filozofie projektimi të ndërtuar mbi përkushtimin, besimin dhe dashurinë për arkitekturën, duke mbetur një pikë referimi emocionale dhe profesionale në identitetin e studios.